Konu: Can Dündar'ın Ölümü Düşünmek İle İlgili Yazısı

Tweet
  1. #1
    Üye secretgarden - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2008
    Mesajlar
    2.493

    Can Dündar'ın Ölümü Düşünmek İle İlgili Yazısı

    Arkadaşlar 5 dakikanızı ayırıp bu yazıyı okumanızı rica ediyorum..


    Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okuduğum bir bölüm
    vardı... Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için
    tavsiye edilen bir metod vardı içinde..
    Deniyordu ki; "arada bir, çok bunaldığınızda,
    hayatın sizin için çekilmez hale geldiğini düşündüğünüzde
    kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze töreninizi
    düşünün"... Cümleyi ilk okuduğumda çarpılmıştım...
    Ben girişin akabinde pozitif bir gelişme ve tavsiye
    bekliyordum... Ama " kendi ölümümüzü ve cenazemizi " düşünmemiz tavsiye ediliyordu...

    Tüylerim diken diken oldu ve yazarın saçmaladığını
    düşündüm o an... Ama önyargı düşmanı biri olarak okumaya devam ettim...

    Diyordu ki; " bunları düşündüğünüzde dünyadaki yerinizi,
    dünyayı terkettiğinizde oluşacak boşluğu, sevdikleriniz ve
    sizi sevenler için öneminizi anlayacaksınız...
    Özellikle insanların sizin için neler söyleyeceklerini,
    onlar için ne ifade ettiğinizi hissetmeye çalışın...
    O andan geriye dönme şansınız olmadığını, hayat
    denen kredinizin bittiğini ve onlara
    yanıt verme şansınız olmadığını düşünün...

    Tekrar sarılma, bir kez daha öpme ihtimalinizin bittiğini
    hissedin...

    Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların
    yanında bu acının ve geri dönülmezliğin korkunç
    çaresizliğini yaşayın...

    Bırakın canınız yansın, bırakın alevler içinde kavrulsun
    tüm ruhunuz...

    Orada, o musalla taşında düşünün kendinizi...
    Seyredin şu an çevrenizde olanların yüz ifadelerini...
    Akıllarından ve yüreklerinden geçen cümleleri hayal edin...

    Kitaba devam etmeden bıraktım kenara ve gözlerimi
    kapatıp aynen düşünmeye başladım...
    Eşimi, oğlumu, annemi, babamı, kardeşlerimi ve diğer tüm
    çevremi oturttum tek tek kendi cenaze törenimdeki
    yerlerine... birer birer yerleştirdim tabutumun çevresine
    hepsini...
    hayatımda çok nadir bu kadar canım yanmıştı...
    görüyordum işte "babaaaa..." diye ağlayan biricik oğlumu...
    Eşim kucağında "ağlayan emanetimle" ayakta durmaya
    çalışıyordu per perişan...

    Koca çınar babacığım, belli belirsiz dualar
    okuyordu, o gözümden hala gitmeyen vakur duruşuyla...
    Annem, ciğerinden bir parça canlı canlı
    koparılmış gibi hem içine hem dışına akıtıyordu
    gözyaşlarını... Kardeşlerim, akrabalarım "çok erken gitti, doyamadı
    oğluna.."diyordu
    acıyan ses tonlarıyla... Ve dostlarım... Onlar da
    şaşkındı... Bazısı "daha dün birlikteydik, nasıl olur.." diyordu...
    Bunları seyredip onlara "hayır ölmedim, burdayım.." demek
    istedim hayal olduğunu unutup...

    Sonra anladım yazarın ne demek istediğini daha devamını
    okumadankitabın...


    Farkındalık önemli bir kavramdır psikolojide...
    Belki de hiç aklımıza gelmeyen ve gelmeyecek bir
    farkındalığı göstermek istemişti yazar...

    Kitabı okumaya ne gücüm kalmıştı, ne de isteğim...
    Almam gereken dersi ve mesajı almıştım...
    Şimdi ne kitabın adını ne de yazarı hatırlamıyorum...
    Şu an bunları yazarken bile çok kötü oldum...
    Bu olayda tek farkındalık da yok üstelik...
    Biraz kendime geldikten sonra devam ettim
    hayatımın en zor hayaline...

    Sırada çevremdekilerin ölümümün akabinde
    neler söyleyecekleri vardı..
    Usulen ve nezaketen söylenenlerin dışında...
    Onlarda bıraktığım izleri, yaşananları ve
    yaşanamayanları elden geçirerek ben konuşturacaktım
    hayalimde... İçlerini okuyacaktım, senaryo bana ait olarak...

    Yaşarken neler yazmıştım, ölümümle neler okuyacaktım...
    Gerçek duygularıydı ulaşmaya çalıştığım, ölüm
    acısının etkisiyle girilen duygusal mod değildi,
    deşifre etmem gereken metin...
    Canım oğlumun söyleyecek çok şeyi yoktu...
    Özleyecekti, yokluğumu hissedecekti.. ağlayacaktı aklına geldikçe...

    Belki ölümün ne anlama geldiğini hissedecek yaşa gelinceye
    kadar sıradan bir üzüntünün ötesine geçmeyecekti
    duyguları... Ama hayal bu ya, 18-20 yaşına getirdim 2 saniyede
    oğlumu... "hayal - meyal hatırlıyorum be baba seni...

    Keşke şimdi yaşıyor olsaydın da erkek erkeğe
    sohbet etseydik seninle... Bak mezuniyet törenimde de
    babasızdım... Askere giderken kimin elini öpeceğim senin yerine..."
    diyecek canı yanarak bir köşede...

    Sevgili eşim... Benim muhteşem hatunum... Nasıl dayanır
    bensizliğe?...
    O ki, benim için herşeyini feda edip koşmuştu bana...
    Hayatının tek adamı şimdi toprak olacaktı...
    Bir daha " Seni seviyorum " diyemeyecekti...
    Bir daha hevesle açamayacaktı çalan kapıyı...
    Ve her gelen gece bensizliğini haykıracaktı yüzüne...
    Her sabah da bensiz başlayacaktı koca gün...
    Tek cümlesi takıldı o an içime; " Oyunbozanlık
    yaptın be böceğim, hani beraber ölecektik ?..."

    Babam-annem, o bugüne kadar evlat olarak mutlu
    edecek hiçbir şey yapamamanın acısıyla kahrolduğum güzel
    insanlar...

    Helaldi şüphesiz hakları...
    Bilerek hiç kırmamıştım onları... Üzerine
    titredikleri evlatları onlardan önce göçmüştü
    işte önlerinde ve dualarına muhtaçtım....
    Kaç anne ve babanın çekebileceği bir acıydı ki
    evladının cenazesinde bulunmak...
    Herhalde insanın uzun yaşadığına
    üzüldüğü nadir anlardan olsa gerek...


    Diğerlerine geçmiyorum... Bu yazıyı şu an yazıp
    sizlerle paylaştığıma göre "diğerlerine" artık sizler de
    dahilsiniz...

    Düşünün, birgün bir mail ulaşıyor mail-boxınıza "ölmüş"
    diye... Sizler kimbilir neler düşünür ve yazardınız...

    Eşim şu an yanımda ağlıyor, sanki gerçekmiş gibi...
    Oysa ki yazarın amacı " Yaşamanın ve hala nefes
    alıyor almanın kıymetini " göstermekti...Benim de öyle...
    Lafı çok uzattım farkındayım...Ama dediğimiz çözümü zor
    süreç 2 satırla özetlenemeyecek kadar girintili çıkıntılı...

    Ben o gün kurduğum o hayalle, canımın tüm yanmasına
    rağmen YENİDEN DOĞDUM...

    Bilgisayar diliyle "format attım hayatıma"...
    Sahip olduklarımın farkına vardım ve hala nefes
    alıyor olduğum için şükrettim...

    Gözlerimi açtığım anda o kötü ve acı sahne bitmiş,
    oyun perde demişti...

    Peki ya hayal değil de, gerçek olsaydı ve perde bir
    daha açılmamak üzere kapansaydı...

    İşte bu final bu yazıyı buraya kadar okumanıza değmiş
    olmalı... Belki gerildiniz, kötü oldunuz ama devamını
    getirirseniz buna değer bence...

    Ben bu akşam melankoliğim ve biraz abartmış olabilirim...
    Hani sanatçı ve şairiz ya ondandır belki...

    Bence bu yazıyı sadece okuyarak bırakmayın...
    LÜTFEN ARADA BİR, BURADAN ALDIKLARINIZI TARTIN,
    DÜŞÜNÜN VE HAYATINIZI GÖZDEN GEÇİRİN...

    Ölümün kime ve ne zaman geleceğini Yüce Allah tan başka
    bilen yok...

    İşte bu yüzden hazır yaşıyorken ve nefes alıyorken
    yapabileceklerinizi yapın, ertelemeyin...

    Bilerek - bilmeyerek kırdığınız kalpleri tamir edin...
    Sizi sevenlere ve sevdiklerinize daha fazla zaman ayırın...
    Ve en önemlisi;

    VERDİĞİ-VERMEDİĞİ, ALDIĞI-ALMADIĞI HERŞEY İÇİN,
    TEKRAR TEKRAR ŞÜKREDİN YÜCELER YÜCESİ YARADANA

    alıntıdır...

  2. #2
    Üye boroboro - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Nov 2006
    Mesajlar
    1.438
    Images
    9
    can dündar yazılarını takip ediyiyorum..takıp edılmesı ve okunması gereken yazıları var...

  3. #3
    Yeni Üye Orhan Çelik - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Feb 2006
    Mesajlar
    2.982
    Images
    279
    Bende bir an gözlerimi kapattım ve aynen yazarın dediği gibi hayal ettim,ne kadar zor gelsede hayal ettim o anı... Gerçekten çok doğru ;

    YAŞIYORUM VE HALEN ŞANSIM DEVAM ETMEKTE... ŞÜKÜRLER OLSUN RABBİM...
    Ben kimim..?
    HER IRK IRKIM OLMUŞ…HER RENK RENGİM, HER DİL DİLİM OLMUŞ…IRKÇILIĞIN GİREMEDİĞİ YÜREĞİMDEN SOR BENİ..KİM OLDUĞUMU MERAK EDİYORSAN KAFKAS KARTALI ŞEYH ŞAMİLDEN,
    KUDÜS FATİHİ SELAHADDİN EYYÜBİDEN SOR BENİ..

    orhancelik27@windowslive.com

  4. #4
    Üye secretgarden - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2008
    Mesajlar
    2.493
    evet ben bu yazıyı okuduğumda cok duygulandım herzaman sükretmek lazım ve sevdiğmiz insanları kırmamamız lazım çünki hayat kısa degerini bilmek lazım herseyin...

  5. #5
    Üye ottomanempire - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Jul 2006
    Mesajlar
    953
    Hakikaten Çok etkileyici bir yazı ....

  6. #6
    Üye wanted_akin - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Nov 2007
    Mesajlar
    77
    evet güzel bir yazı ama biraz abartmış gibi sanki...Ama yinede Güzel bişey İnsanların bunları düşünmesi lazım...

  7. #7
    Üye secretgarden - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2008
    Mesajlar
    2.493
    benimde cok hosuma gittiği için paylasmak istedim
    Gözlerimdeki yansıman Senden öte bir Sen, Sana verecegim o can Benden öte bir Ben...

  8. #8
    Kıdemli Üye nizipli_mehmet - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2005
    Mesajlar
    8.282
    Images
    318
    can dundarın butun yapıtları ulkemızdeki kişiler tarafından bgenılıyor turk sanatı için buyuk ustalardan bırısı
    Aşkı Ya Yaşarsın Yada Yazarsın...

    SaRıma LaRciverRt Oldun...

  9. #9
    Üye Mustafa Bilici - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Feb 2006
    Mesajlar
    2.725
    Images
    10
    çok güzel bir paylaşım teşekkürler...

    Peygamber Efendimiz(SAV) Buyuruyor; ölmeden önce ölünüz! yani ölümü düşünün diyor, hayat anlam kazanıyor...

  10. #10
    Üye secretgarden - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Oct 2008
    Mesajlar
    2.493
    okudugunuz için bende tesekkür ederim
    Konu secretgarden tarafından (02.01.09 Saat 04:24 ) değiştirilmiştir.
    Gözlerimdeki yansıman Senden öte bir Sen, Sana verecegim o can Benden öte bir Ben...

Bu Konu için Etiketler

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211